/آرش تبریزی در نمایش "چمدانی پر از رز" نوشته ی حامد امان پور قرایی و کارگردانی علی روحی/



در اضطراب نو شدن، دستانم عرق می کند.

از پنجره درختی خیس نمایان است

 و تکه ابری ولگرد

بهار در من حلول می کند

و من

در آوازی غریب،

گوش بسپار...



نیمکت سال خوبی را برایتان آرزو می کند.